Kinderen in hun vertrouwde omgeving

P1030928Deze keer draait het in het Atelier van Rita Camphuijsen Art zichtbaar om kleine kinderen.

Een tijd geleden heb ik kinderen geschilderd die ik in mijn reis door Afrika ook werkelijk ontmoet heb. Kinderen uit Swaziland. Ik was geïnspireerd door een beeldverslag van een dag uit het leven van een aantal weeskinderen uitZuid-Afrika. Ik heb later enkele schilderijen gemaakt geinspireed door de gedachte, dat deze kinderen weinig welvaart kennen en met veel creativiteit en zelf dicipline voor zichzelf en elkaar moeten zorgen.

Zij hebben moeite om naar school te kunnen gaan, er is geen geld en geen steun van hun door AIDS overleden ouders en de sociale omgeving en mensen die geraakt zijn door hun bestaan ondersteunen hun ontwikkeling.

Later ben ik dichter bij huis gekomen, heb ik twee schilderijen gemaakt om de geboorte van mijn twee eigen kleinkinderen te vieren en schonk het werk aan hun ouders, mijn zoon en schoondochter.

Op een dag reed ik met mijn vriendin door Frankrijk, waar wij moesten wachten voor een groepje overstekende kleuters. Het trof mij hoe intens zij over kwamen, helemaal gefocust op hun kleine trip en het hand in hand veilig oversteken. Ze moeste het tempo aanhouden dat de groep gebood. Op weg naar school, terug naar huis of misschien wel de schooltuintjes. Maar elk kind toonde mij een eigen karakter. Dat drong pas tot me door toen ik de drang voelde om hen te schilderen en de eerste figuurtjes op het canvas verschenen. Ik wilde de sfeer van hun land, het oude stoffige astfalt van de straatweg. Het gras, de gedenksteen in de verte. De sfeer van een zomerse schooldag in Frankrijk. Heerlijk onderwerp. Het moest gewoon zo gebeuren.

Na mij een tijd te hebben toegelegd op muziek en muzikanten, met een miniportretje van een kind dat naast mij op de kunstmarkt op een djembé zat te spelen, kreeg ik zin om me eens een tijdje te verdiepen in kleine kinderen. Ik begon met Femke, die veel van haar tijd in de pluktuin van haar opa en oma doorbrengt. Ik zag haar verdiept in het vangen en bestuderen van kikkervisjes en ander klein gekrioel in de plas en het kleine poeltje verscholen in een hoekje van die enorme tuin.

Ik dacht, hier moet ik op door gaan. Kinderen van verschillende generaties hebben hun eigen omgeving waar ze opgroeien. Ik nam mezelf als kleuter. Wonderlijk om terug te gaan in mijn tijd.. me “inleven” in mijn eigen leven en me proberen te herinneren hoe mijn leven als kind kon zijn geweest. Ik gaf kleur aan mijn eigen leven vanuit mijn onderbewustzijn, door de grijze foto’s te vertalen naar groen en geel en zonlicht.

Daarna ging ik nog verder terug in de tijd en nam mijn moeder als peutertje als reverentie. De foto was bruinachtig, de achtegrond schimmig, haar verhaal voor een grootdeel een mysterie. Ik probeerde het grind en gebrek aan groen en kleur toch levendig te maken, ik wilde haar als het ware naar deze tijd te halen. Alsof ik har nu van zo heel dichtbij op haar fietsje kon zien. Ik ging er over praten met mijn ouders hoorde verhalen over de omgeving en geschiedenis waar zij opgroeide en zocht op google naar de straat en herkinningspunten. Hoe zou de verandering er uit zien. Zelfs heb ik email contact gehad met iemand die nu in dat woonblok woont. Een leuke vorm van kennismaking met het verleden dat in het heden een eigen verhaal heeft.

Weer iets meer vooruit in de tijd zocht ik een ander levendig kind en koos mijn jongste zoon. Mijn zoon die nu meer dan 1 meter 90 is, een lengte voorspeld door de toenmalige consultatiebureau arts. Hoe kon ik me toen bedenken hoe mijn leven nu zou zijn. Hij si de jongste van drie die nog thuis is en die de creativiteit nu ui in het maken van Indentitypakken van vacht. Furrsuits.

Daarna pakte ik Afrika weer op. Daar zag ik een kind, dat zodanig leefde in het verborgene dat ik er bijna over struikelde. En ook dit kind speelt en ook dit kind gaat op in zijn spel.

Nu, nu ben ik voor mijzelf bezig met een persoonlijk schilderij over een periode uit het leven van mijn kleinkinderen. Een schilderij om te bewaren, en te onthouden hoe veel bewogen het soms heel licht lijken de leven kan zijn. Terwijl de oudste op haar jonge leeftijd al een verdriet heeft moeten leren kennen in het verlies van een verwacht broertje of zusje.

Maar ze spelen, zijn blij, genieten van elkaar en kijken vooruit, het leven gaat snel soms lijkt het een snelweg. De tijd roetscht voorbij.

Misschien inspireren deze schilderijen mensen tot een opdracht en mag ik een kind schilderen is de vertrouwde omgeving van iemand die ik nog niet ken.

Kom kijken op de BeeKkroute om een aantal van deze schilderijen te zien.

Verder hangt er natuurlijk ook nog ander werk.

En ik deel mijn atelier nu met mijn vriendin Dinie, die op de andere wand haar werk toont. ook daar is een kind te zien.. een kind uit een ver land, dat droomt over wat er in de verte nog onbereikbaar maar vaag te zien is.

Verwachtingen, hoop, onbevangenheid.. wat is jouw kinderleven?

Advertenties

Over camphuijsenart

Laat je inspireren en kijk mee in mijn atelier. Wil je daadwerkelijk een bezoek in mijn atelier brengen neem dan contact met mij op. Mijn atelier is vanaf 1 januari 2011 te vinden bij: Ambacht Ateliers Ambachtstraat 9 Atelier I 3732 CN De Bilt In de blog "Meekijken met Rita", post ik nieuwsberichtjes en uitleg over mijn schilder activiteiten. Werk in wording en dergelijke.
Dit bericht werd geplaatst in ambacht ateliers, beeldende expressie, Camphuijsen Art, Geen categorie en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Een reactie op Kinderen in hun vertrouwde omgeving

  1. Lees verder in het volgende artikel. Een bericht naar aanleiding van de september expositie in de Hilt https://camphuijsenart.wordpress.com/2015/08/30/terwijl-ik-naar-buiten-kijk/

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s