Terwijl ik naar buiten kijk

163 Onderweg

Veel van mijn tijd ben ik betrokken bij het leven van mensen, zit ik aan de rand van een bed of op een stoel oog in oog met iemand met een verhaal.

Maar om mensen te zien en te spreken ben ik ook veel onderweg. Op de fiets en in vakanties in de trein of bus. Ik kijk graag naar buiten en indrukken aan een stad met geschiedenis beklijft dan in mijn gedachten. Ik maak graag foto’s en sla herinneringen op. Van beluisterde gesprekken van indrukken van mensen.

En op een dag zag ik door de voorruit van onze auto kleuters oversteken. Midden in Frankrijk in zo maar een dorpje onderweg. Maakte snel een paar foto’s omdat het me trof. in dat ogenblik van wachten tot ze over gestoken waren. De een was iets te traag, de ander ongeduldig, de volgende gewoon rustig dromerig, maar netjes hand in hand twee aan twee. Achteraan liepen de juffrouws. Wat zouden ze hebben gedaan? Waar gingen ze heen?

Ik sloeg de herinnering op en we reden verder. En mij schoot te binnen, dat ik waarschijnlijk dit tafereel wel eens in een schilderij wilde uit werken. Dat gebeurde. En het was voor mij een manier om het gebeuren tussen de kinderen eens goed in me op te nemen. En ik werd me bewust van ‘de geschiedenis’ dat dit nu op deze manier gebeurt, de straat was versleten, hoe veel kinderen zouden er gelopen hebben. En zou het altijd zo gegaan zijn? Het maakt me nieuwsgierig. Ik wilde daar over schilderen. in de verte een gedenksteen en kinderen die net aan hun leven zijn begonnen doorkruisen mijn tijdspad. En door het te schilderen ook van de mensen die dit schilderij weer zien.

De kinderen moesten vlug oversteken, netjes over het zebrapad, hand in hand en twee aan twee

De kinderen moesten vlug oversteken, netjes over het zebrapad, hand in hand en twee aan twee

Later zag ik het meisje op de vlonder zo mooi in het zonnetje zitten. Met haat visnet en emmertje. Op zoek naar spannende beestjes boven de poel in de bloementuin van haar opa en oma. Een leven zoo dicht bij de natuur, trots liet ze mij later in haar kleine handje de glibberige kikkervisjes zien. Helemaal gebiologeerd door de wonderlijke leven uit het water.  Ik besloot dat ik een serie over kinderen wilde gaan maken. Hoe leven zij? Waar groeien zij op? Wat zijn de omstandigheden? Is er armoede of rijkdom, is het veilig of zwaar. Het moest een serie worden dwars door culturen en tijd.

Geboeid zit dit kleine meisje het leven in het water onder haar te bestuderen. En ze wil het met haar visnetje dichter bij zich halen.

Geboeid zit dit kleine meisje het leven in het water onder haar te bestuderen. En ze wil het met haar visnetje dichter bij zich halen.

Ik heb oude foto’s te voorschijn gehaald uit mijn foto album, en van de muur de lijstjes met sepia foto’s van mijn ouders. En ik kocht doeken van gelijk formaat en begon aan een aantal schilderijen met kinderen uit mijn eigen geschiedenis. Zo zelfs jaren later, nog twee zelfportretten gemaakt. wonderlijk ik leef me altijd in mijn onderwerp in, en bijzonder om in mijzelf als kind via de foto in de tijd terug te gaan. Hoe proefde dat ijsje, hoe voelde die stoel. Oh ja in het klapstoeltje hem ik mijn vinger geklemd, toen ik probeerde of ik ook andersom op het stoeltje kon zitten. Ik probeerde me de kleuren van kleding en bloemen voor te stellen. Hoe veer reikt mijn herinnering of vult mijn verbeelding het aan?

Mijn ouders, ik kende ze terug, zelf al waren het peuters, mijn bestaan was nog slechts een droom. Toch die licht verschrikte verwondering van mijn vader. Als volwassene had hij dat nog. 89 is hij nu en is kwetsbaar en krachtig tegelijk, met een gebroken wervel in het verpleeghuis. Mijn moeder wordt ook nu door anderen geleid en gevold. Zoals toen wanneer haar zwagers 20 jaar ouder haar op de foto zetten. Voor het eerst op een fietsje.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Willen jullie de schilderijen zien, ga dan zo snel mogelijk naar de Hilt. In de maand september 2015 is de serie er te zien. Behalve het kikkervisjes meisje. Dat is inmiddels verkocht.

En als iemand een oude foto heeft of een paar van een eigen kleinkind of kind. Ik schilder ook in opdracht misschien wel in één van de getoonde stijlen.

Bereken de prijs: hoogte plus breedte maal 5

Dan kunnen we een formaat overéén komen.

Want het schilderen van kinderen boeit me nog steeds.

Volg de link voor meer informatie Sport en cultureel centrum de Hilt

Advertenties

Over camphuijsenart

Laat je inspireren en kijk mee in mijn atelier. Wil je daadwerkelijk een bezoek in mijn atelier brengen neem dan contact met mij op. Mijn atelier is vanaf 1 januari 2011 te vinden bij: Ambacht Ateliers Ambachtstraat 9 Atelier I 3732 CN De Bilt In de blog "Meekijken met Rita", post ik nieuwsberichtjes en uitleg over mijn schilder activiteiten. Werk in wording en dergelijke.
Dit bericht werd geplaatst in Geen categorie. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s