In mijn atelier

Er staan weer verschillende werken op de ezel, de ene keer werk ik aan het één de andere keer aan het andere. Één van de vier is al klaar en wacht op een vernis, maar dat duurt nog wel even. Een ophangdraad er nog aan deze week en dan is het klaar. Dit is een schilderij dat ik later laat zien.

De bengeltjes hebben voor deze keer hun weg in de boom in mijn huis gevonden, tot ze uitvliegenals kerstbengeltjes voor in en bij de boom van een belangstellende. Leuk om ze weer even te laten beschijnen door de lichtjes in mijn eigen boom. Zo komen ze goed tot hun recht.

Een ander schilderij staat ook op de ezel, het ontwikkelt zich onder mijn handen. Een bijna kerstkind dat later zijn eigen weg zou gaan, altijd wilde hij al naar dat punt daar verder. Nog even.. en er komt weer een kerstkind. Zo wordt het leven steeds door gegeven, en ieder gaat zijn eigen verhaal halen, of vinden of creëren. We kijken terug als moeder en geven mee. Kinderen zijn onder het hart gedragen en leren op hun eigen benen staan. De een gemakkelijker dan de andere.

En ik.. ik vind mijn rust in het schilderen van ook de bergen. De bergen die mijn ogen laten dwalen over de hellingen en de paden. Ik wil dat schilderen en dat gevoel terugroepen, dat helpt om het snelle alerte denken even tot kalmte te maken. Ik hoop dat het ook zo een effect op een ander heeft.

Maar vanmiddag, vanmddag heb ik met veel genoegen herfst bladeren geschilderd en ik speel met het licht van een mooie herfstdag in Utrecht.

img-20161216-wa0008

Al met al, mijn dag vandaag was weer goed besteed.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Open ademen in de bergen

Meekijken met Rita gebeurt ook op mijn facebook pagina. Daar komen soms heel bijzondere reacties binnen op een werk dat op de ezel staat.

Op dit moment ben ik mijn herinneringen aan de bergen in Oostenrijk aan het schilderen. Het wandelen over de bergpaden, over bergen en dalen, bracht mijn gecachten tot rust. Mijn andere werk vraagt een schakelen in denken dat een automatisme word, dat ik me bewustwerd in de bergen. Daar kon ik het loslaten. Loslaten het snelle anticiperen en het omschakelen van het ene onderwerp het ene vraagstuk de ene mens naar de andere. een voortdurend alert zijn en rust bewaren om gefocusd goed te kunnen reageren en luisteren en begrijpen. In de bergen is telkens een ander perspectief, dat heel geleidelijk veranderd, bijna met elke voetstap, met elke hartslag. De adem soms haastig bij het klimmen, en bij het afdalen letten op de voeten, en dan, dan weer stil dstaan en genieten van het volgende uitzicht. Het werk staat voorlopig nog op mijn ezel, en het blijft me blijvend herinneren aan die rust, die pauze, die mij helpt mijn longen open te zetten en rustig in en uit te ademen. En de gedachten rustig te laten komen en gaan. Het gebaar dat ik erbij maak als ik spreek zijn opengaande armen.

Maarten van der Bijl, organist, zanger, dirigent en catrix, gaf mij de volgende tekst bij mijn zich ontvouwende berglandschap. Kijk en lees en beleef.

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Maarten moest toen denken aan dit lied van Jan Wit:
“Aan U behoort, o Heer der heren, de aarde met haar wel en wee, de steile bergen, koele meren, het vaste land, de onzeek’re zee. Van U getuigen dag en nacht. Gij hebt ze heerlijk voortgebracht.
en dan het laatste couplet:

Laat dan mijn hart U toebehoren en laat mij door de wereld gaan met open ogen, open oren om al uw tekens te verstaan. Dan is het aardse leven goed, omdat de hemel mij begroet.

.. omdat je over ‘open armen’ sprak…. nuja vond ik leuk om even met je te delen, groet!”
Aldus Maarten
De hele liedtekst luidt:

Aan U behoort, o Heer der heren (LvK Gez. 479)

Aan U behoort, o Heer der heren,
de aarde met haar wel en wee,
de steile bergen, koele meren,
het vaste land, de onzeek’re zee.
Van U getuigen dag en nacht,
Gij hebt ze heerlijk voortgebracht.

Gij hebt de bloemen op de velden,
met koninklijke pracht bekleed.
De zorgeloze vogels melden,
dat Gij uw schepping niet vergeet.
’t Is alles een gelijkenis,
van meer dan aards geheimenis.

Laat dan mijn hart U toebehoren
en laat mij door de wereld gaan,
met open ogen, open oren,
om al uw tekens te verstaan.
Dan is het aardse leven goed,
omdat de hemel mij begroet.

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Re-organiseren

Re-organiseren een telkens terugkerend gebeuren. Nu mijn oude laptop aan de kant is gelegd heb ik een nieuwe, maar alle websites en alle programmas en alle ordening moet weer op nieuw met de juiste wachtwoorden en inrichting van folders toegepast worden.

Zo kwam het dat ik ook mijn wordpress website maar eens onder handen nam. Een basis account heeft een aantal “beperkte”mogelijkheden, dus bij het in gebruik nemen moest ik die eerst ontdekken. en dan volgt nu ook het tegen komen van de grenzen. En het voor elkaar te krijgen wat ik wil, en wat mogelijk is. Het één gaat niet automatisch samen met het ander.

Maar .. er is weer wat gelkt. er is een rustiger menu boven aan de website, en de headers van de afzonderlijke paginas kunnen in de onderliggende menu’s wel afwisselen. En nu heb ik ook een link gemaakt naar de andere website die ik maakte op een ander wordpress platform. Nu.. re-organiseren.. heet dat dus.

En nu, mijn penselen weer ter hand nemen. Met naast me een boter ham en een kop koffie.

20161116_122810

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Weer eens wat anders

Al jaren doe ik mee aan een kleine gespreksgroep en het is inmiddels zo dat we om de beurt een avond voor bereiden En hoe gaat het met die dingen, het komt er nog éven bij als je aan de beurt bent. En dan heb ik een euk idee, maar dan duurt het zo lang voordat het er uit komt. Dus nu liffen bij mij vellen papier en plakkatverf, dat ik in huis had sinds een aantal maanden. Gekregen van iemand. De rest van mijn spullen is in mijn atelier

En nu is de uitdaging aan mij om een aantal vellen snel vol te  schilderen jet afbeeldingen die een soort beeldverhaal vormen. Heb ik mijn boekje met ideeën op mijn atelier laten liggen. Handig.. 😦

Met een matige kwaliteit penselen en verf, nu maar aan de slag. Want morgenavond gaat het nu eenmaal gewoon om het idee.

20161116_121034

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie

Schilderijen en verhalen

Het is altijd fijn als er door iemand die mijn schilderijen bekijkt een beeld geschapen word op basis weer van de belevingsweleld van de beschouwer. In feite ontstaat er een communicatie man mens tot mens met kunst als medium. En omgekeerd is het voor mij als schilder weer inspirerend welk verhaal en welke asscociaties er opgeroepen worden bij een schrijfster. Een andere kunstvorm. Om dit met anderen te delen heb ik de volgende website gemaakt. staan schilderijen op en bijgehorende verhalen die uit de pen van de schrijfster Corrie van Os vloeiden.

Ik heb er een nieuw hoofdstuk aan toegevoegd “Inspiratie” toen bleek dat een foto van mij en de vraag die het bij mij opriep opnieuw de creativiteit van de schrijfster prikkelden.

Een nieuw verhaal: Terugkeer

Misschien volgen er wel meer, neem een kijkje op de site en oordeel zelf: En schroom niet om te reageren.

 

Schilderijen en verhalen..

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Open AmbachtAteliers

Ook te zien op mijn websiteblog:

Geplaatst in Geen categorie | Een reactie plaatsen

Korte verhalen

Verhalen, wat is het bijzonder wanneer mensen geraakt worden door schilderijen die ik heb gemaakt. En helemaal bijzonder wanneer ik er verhalen als reactie voor terug krijg. Schilderijen die een schrijfster tot schrijven inspireren en mij weer inspireren in het verder werken aan een schilderij.

Er zijn nu een aantal verhalen geschreven en ik hoop dat er nog meer ontstaan. En ik zal ze één voor één naar buiten brengen. De eerste drie verhalen zijn op mijn exto webste te vinden. Misschien dat ik een apart hoofdstuk maak in dit wordpress blog. Misschien op een andere plek dat zullen jullie lezers te zijnertijd wel vernemen. De schrijfster heeft er misschien ook nog wel ideëen bij.

http://www.camphuijsen-art.nl/blog.html

Geplaatst in Geen categorie | 1 reactie